Szanowny Elektoracie! Strasburg wzięty! Głodem.

A było to tak, jak Wam opowiadam, dziewiętnastego listopada, w sam dzień świętej Elżbiety, a tak pamiętam, jakby to się działo przed chwilą, posły polskie wyprawiły się do Brukseli Unię Europejską sobą zachwycić.

– Czy Polska może być państwem świeckim – spytano mnie ostatnio za granicą. W kraju dawno takiego pytania nie słyszałem. W kraju się wie. Się widzi.

Bo czy może być świeckim państwo, gdzie po skazującym wyroku za obrazę papieża rozlega się zgodny, radośnie przyklaskujący chór mediów. Nieważne, że powstał niebezpieczny dla wolności słowa precedens. Ważne, że można łatwo dowieść wiary w Kościół katolicki. Lekko akt strzelisty wykonać.

Polska nie może być krajem świeckim, bo Polacy nie wierzą w Boga.

Pytają mnie, czy dalej będę babrał się w tym gównie. Chodzi o Sejm RP, zwany też sanktuarium demokracji. Nie wiem, czy sobie pobabrzę, bo o tym zadecydują wyborcy. Wiem za to, co przyszła lewicowa reprezentacja ma w tym sanktuarium robić.